องค์การยูเนสโกขึ้นทะเบียนมรดกโลก โรงละคร เตอาโตร ดา ปาซ และ เตอาโตร อามาโซนัส ของบราซิล
องค์การยูเนสโกระบุว่า อาคารทั้งสองแห่งซึ่งตั้งอยู่ในเมืองเบเลม และ เมืองมาเนาส์ ถือเป็นมรดกตกทอดจากยุคทอง ของภูมิภาคแอมะซอน ยูเนสโกกล่าวเสริมว่า โรงละครทั้งสองแห่งมีบทบาทสำคัญในช่วงยุคตื่นยางพาราของแอมะซอน ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งอยู่ในช่วงปี 1879 – 1912 ได้นำพาความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนมาสู่แอมะซอน ซึ่งเป็นป่าฝนเขตร้อนที่ใหญ่ที่สุดในโลก
นักประวัติศาสตร์ชี้ให้เห็นว่า ความรุ่งเรืองนี้ก็นำมาซึ่งการบังคับใช้แรงงานในภูมิภาคด้วยเช่นกัน ซึ่งส่งผลให้ประชากรกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองในแอมะซอนลดลงเป็นจำนวนมาก สิ่งก่อสร้างเหล่านี้ถูกออกแบบมาเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของความทะเยอทะยานทางการเมือง และ การพัฒนาเมือง การรับรองจากยูเนสโกยังครอบคลุมไปถึงจัตุรัสสาธารณะของโรงละครแต่ละแห่งด้วย ได้แก่ จัตุรัสปราซา ดา เรปูบลีกา และ จัตุรัสลาร์โก เด ซาว เซบัสเตียว ยูเนสโกระบุว่า โรงละครเตอาโตร ดา ปาซ และ จัตุรัสปราซา ดา เรปูบลีกา ช่วยตอกย้ำบทบาทเชิงยุทธศาสตร์ของเมืองเบเลม ในฐานะเมืองท่าและ เมืองหลวงของรัฐ ส่วนโรงละครเตอาโตร อามาโซนัส ก็เป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาเมืองขนาดใหญ่ของเมืองมาเนาส์ ในช่วงยุคตื่นยางพารา